Τον Αύγουστο του 2019, η Ελληνική Κυβέρνηση με τη θέσπιση του άρθρου 10 του Νόμου 4624/2019, εισήγαγε μια σημαντική νομοθετική μεταβολή, η οποία περιόρισε το πλαίσιο προστασίας των προσωπικών δεδομένων στην Ελλάδα.
Τον Αύγουστο του 2019, η Ελληνική Κυβέρνηση με τη θέσπιση του άρθρου 10 του Νόμου 4624/2019, εισήγαγε μια σημαντική νομοθετική μεταβολή, η οποία περιόρισε το πλαίσιο προστασίας των προσωπικών δεδομένων στην Ελλάδα.
Με αυτή την αλλαγή, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έπαψε να έχει αρμοδιότητα για να ελέγχει πράξεις επεξεργασίας διαβαθμισμένων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα της ΕΥΠ.
Η ΑΠΔΠΧ με Γνωμοδότηση της το 2022, υπογράμμισε «Τίθεται θέμα νομιμότητας – συνταγματικότητας ενόψει του άρθρου 9Α του Συντάγματος και της Σύμβασης 108 καθώς, δεν υφίσταται επί της ουσίας προστασία προσωπικών δεδομένων, όταν τελείται οποιαδήποτε δραστηριότητα – επεξεργασία από την Ε.Υ.Π. » Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν έδωσε όμως καμία σημασία.
Τον Μάρτιο του 2026, πολίτης επιχείρησε να ασκήσει τα δικαιώματα προστασίας προσωπικών δεδομένων του ενώπιον της ΕΥΠ. Ωστόσο, δεν έλαβε καμία απάντηση, παρά τις επανειλημμένες επικοινωνίες.
Τον Ιούνιο του 2026, η Homo Digitalis εκπροσώπησε το υποκείμενο των δεδομένων, καταθέτοντας στο όνομά του καταγγελία ενώπιον ΑΠΔΠΧ.
Ζητείται να διερευνηθεί εάν η ΕΥΠ παραβίασε τις υποχρεώσεις της, να αποσαφηνιστεί η έκταση της εποπτικής αρμοδιότητας της ΑΠΔΠΧ και να εξετάσει εάν η πλήρης εξαίρεση της ΕΥΠ από την εποπτεία Ανεξάρτητης Αρχής είναι συμβατή με το άρθρο 9Α του Συντάγματος και τις διεθνείς συμβατικές σχέσεις της Ελλάδας.