Η παρούσα μελέτη εξετάζει δύο βασικούς πυλώνες του ευρωπαϊκού ψηφιακού δικαίου: τον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (ΓΚΠΔ) και τον Κανονισμό για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA).

Με απλά λόγια, ο ΓΚΠΔ θέτει τους κανόνες για το πώς συλλέγονται και χρησιμοποιούνται τα προσωπικά μας δεδομένα, δίνοντας έμφαση στη διαφάνεια, τη νομιμότητα και τα δικαιώματα των πολιτών. Παράλληλα, ο DSA ρυθμίζει τον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών πλατφορμών (όπως τα social media), επιβάλλοντας υποχρεώσεις για μεγαλύτερη διαφάνεια, ασφάλεια και λογοδοσία.

Η μελέτη αναδεικνύει πώς τα δύο αυτά νομοθετήματα συνδέονται στην πράξη και πώς επηρεάζουν κρίσιμα ζητήματα της καθημερινότητάς μας στο διαδίκτυο, όπως η στοχευμένη διαφήμιση, η δημιουργία προφίλ χρηστών και η προστασία των ανηλίκων.

Η ανάλυση δείχνει ότι ο ΓΚΠΔ και ο DSA, παρότι έχουν διαφορετικό ρόλο, λειτουργούν συμπληρωματικά. Ο ΓΚΠΔ θέτει τα βασικά όρια για τη χρήση προσωπικών δεδομένων, ενώ ο DSA έρχεται να προσθέσει επιπλέον υποχρεώσεις για τις πλατφόρμες, ενισχύοντας στην πράξη την προστασία των χρηστών.

Η σύνδεσή τους είναι ιδιαίτερα εμφανής σε θέματα όπως η στοχευμένη διαφήμιση και η προστασία των ανηλίκων, όπου το ευρωπαϊκό δίκαιο γίνεται πιο αυστηρό και πιο ουσιαστικό.

Συνολικά, τα δύο αυτά πλαίσια συμβάλλουν στη δημιουργία ενός πιο ασφαλούς, διαφανούς και υπεύθυνου ψηφιακού περιβάλλοντος. Η αποτελεσματικότητά τους, όμως, θα εξαρτηθεί από το πώς εφαρμόζονται στην πράξη και από τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών, ώστε να επιτευχθεί η σωστή ισορροπία ανάμεσα στην καινοτομία και την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών.

Το πλήρες κείμενο της μελέτης βρίσκεται διαθέσιμο εδώ.

Η συγγραφέας της Μελέτης είναι η Ελευθερία Παπανικολάου, Δικηγόρος και Μέλος της Homo Digitalis.

H εκπόνηση της Μελέτης έγινε με την υποστήριξη της European Digital Rights (EDRi).